نام وحید جلیل وند را تا چندی پیش تنها شنوندگان جدی رادیو میشناختند اما بعد از پخش سریال نردبام آسمان تقریبا همه او را با یاد جمشید کاشانی به خاطر دارند.

وحید جلیل وند متولد مهر ماه سال 1362، تحصیلکرده در رشته کارگردانی ست.

از جمله برنامه های رادیویی اش که اغلب هم رنگ و بوی مذهبی داشته اند می توان به ثانیه های بی قراری،شب نقره ای و... اشاره کرد. البته حضور وحید جلیل وند  در رادیو فقط به برنامه هایی که خودش مجری بوده اند اختصاص نمی یابد بلکه همیشه یکی از کسانی که در مراسم مختلف مذهبی با او ارتباط میگیرند او ست مثل برنامه سفید مثل شب که ارتباط های فوق العاده تاثیر گذار و زیبایی بر قرار شد.

وحید جلیل وند اما کار های تلویزیونی هم داشته که آنها هم اغلب مناسبتی بوده اند مثل روضه رضوان،ستاره زد سلام کن،رد پای باران و ...

ستاره زد را اگر نگویم بهترین یکی از بهترین برنامه های مذهبی تلویزیون بود که همه خواستار ادامه پخشش بودند اما به دلایل نامعلومی جلو پخشش گرفته شد و صدا و سیما ،خصوصا شبکه تهران یک برگ برنده بزرگ را از دست داد .برنامه ای که راهی نو در مراسم مذهبی گشوده بود.یکی از زیبا ترین و ساختار شکننانه ترین قسمت های ستاره زد شب عیدی بود که شهرام گیل آبادی از مکه صحبت کرد و اشک همه را در آورد...

در واقع نام وحید با ارتباط از مکه قرین است اما مثل همیشه ارتباط های رادیو رنگ و بوی دیگری دارند و این نکته را هم نباید فراموش کرد که اغلب بینندگان برنامه های تلویزیونی او همین دوستان و دوست داران رادیو بودند.

آقای جلیل وند یکی از کسانی است که هر ساله از طرف صدا وسیما به مکه اعزام میشود اما به دلایل باز هم  نا معلومی امسال مشرف نشده اند با این حساب از برنامه های زیبا، با طرح های نو(همان رد پای باران) درباره حج خبری نیست و باید به همان برنامه های روتین همیشگی قناعت کرد.

در حال حاضر او مشغول بازی در پربازیگر ترین فیلم سال به کارگردانی علی رویین تن به نام زمهریر است و اینگونه پای یک مجری توانا از رادیو به تلویزیون و سینما باز شده.

خدا میداند که آینده او چگونه خواهد بود اما همه کسانی که حاج وحید جلیل وند را می شناسند میدانند که او با بقیه کمی فرق دارد و اگر از سوی مسئولین مانعی نباشد هرگز رادیو را فراموش نخواهد کرد

به امید روزهای زیبا با برنامه ها و ارتباطات زیبا همراه با صدای گیرای حاج وحید.

                                                                                               فرشته شکوری

در یکشنبه بیست و چهارم آبان 1388 |

به نام آرامش بخش دلها

 سلام به همه دوستای گلم

امیدوارم که تعطیلات تابستونی رو به خوبی و خوشی گذرونده باشید. سال تحصیلی جدید رو هم به  دوستداران علم و دانش تبریک میگم، چه کسانی که هنوز مدرسه خونه دومشونه و چه اونایی که مثل من و فرشته از امسال دانشجو شدن و  فقط باید حسرت روزای شیرین مدرسه رفتنو بخورن

یادش بخیر...

سوالی که میخوام تو این پست درباره رادیو جوان مطرح کنم اینه که با تغییر و تحولاتی که مدتیه تو رادیو ایجاد شده شما هنوز هم رادیو رو بر تلویزیون ترجیح میدید یا نه؟؟ 

یعنی کیفیت برنامه های رادیو، موضوعات مورد بحث در برنامه ها، حتی نحوه اجرای گوینده ها اون طوری هست که شما مثل قبل وقتتون رو برای گوش کردن برنامه ای تنظیم کنید و با علاقه به اون برنامه گوش بدید؟(مثل یه سبد ترانه که خیلی ها رو دوشنبه شب ها ساعت 12 تا 2 بامداد پای رادیو مینشوند) یا اینکه هر وقت سوار ماشین میشید واسه اینکه تو ترافیک حوصلتون سر نره رادیوتونم رو موج 88.1 مگاهرتز تنظیم میکنید و به رادیو جوان گوش میدید؟؟ 

لطفا صادقانه نظرتون رو درباره این سوال بگید. 

 خبر های جدید از رادیو جوان به نقل از گروه جوان و فرهنگ:

۱)ساعت پخش برنامه هفته تغییر یافت. از این هفته ۷ترانه را از ساعت ۲۲ بشنوید.

۲)هم زمان با شروع فصل پاییز برنامه های جدیدی از رادیو جوان پخش می شود. فانوس کتاب و فانوس سینما عنوان برنامه هایی است که هر هفته پنجشنبه و جمعه ساعت ۲۰ تا ۲۱ پخش خواهد شد.

و در آخر اینکه بالاخره نتایج کنکور سراسری اعلام شد و من و فرشته هم دانشجو شدیم. خدا رو شکر هر دومون دانشگاه تهران قبول شدیم و از چند روز دیگه کلاسامون شروع میشه و ممکنه کمتر از قبل بتونیم بیایم نت و وبلاگ رو به روز کنیم که امیدوارم ما رو ببخشید.  

                                                       یا حق.

                                                                                  زهرا قربانی             

در دوشنبه ششم مهر 1388 |

سلام!

اوه اوه مثکه اینجا دعواست هی به این زهرا میگم من ننویسما گوش نمی کنه که!خب ببینید بذارید براتون توضیح بدم...! چی؟ توجیه؟ نه بابا من اصلا اهل بهونه گیری نیستم!

اصلا ولش کنید من میرم میگم زهرا بیاد

.

حالا چون شمایید ادامه میدم

اولا که خسته نباشم کنکور دادم دوما که ایشالا همیشه موفق باشم سوما که چرت و پرت گویی بسه ! بریم سر اصل پست

چیزی که میخوام بگم مربوط میشه به نوعی از مهاجرت! مهاجرت از رادیو به تلویزیون که دیگه خیلی همه گیر شده و همه متوجهش شدن.مثال زدنش مخصوصا تو این روزا لزومی نداره پس ازش می گذریم اما از اتفاقی که داره میفته نمیشه گذشت.افراد رادیو خصوصا رادیو ی محبوب ما (جوان پیشین) به سمت تلویزیون هجوم آوردن اما سوال اینجاست که اونا واقعا کجا موفق ترند؟

همه مون میدونیم که تلویزیون چون یه رسانه ی تصویریه میزان شهرت افرادش بیشتره اینجوریم که میشنویم دستمزد کارکنانش هم بیشتره اما رادیویی های پیش کسوت همیشه از چیزی فراتر از اینا حرف می زنن اونم نمک گیری رادیو است ماها که با رادیو آشنایی داریم هم میدونیم که حس و حال صدا خیییلی با سیما متفاوته.

هرچند دیدن چهره ی گوینده های رادیو خیلی جالب و جذابه ولی ادامه ی این روند به اینجا میکشه که وقتی پیچ رادیو رو میپیچونی کمتر صدای آشنایی میشنوی و ترجیح میدی برای شنیدن صداهای محبوبت بشینی فیلم و سریال تماشا کنی اما این برات جایگزین نیست چون تو رادیو حرفای از پیش تعیین نشده زیاده پس صمیمیت هم بیشتره.

فکر می کنم بعضی از حرفایی که تو رادیو زده میشه رو هرگز نمیشه تو تلویزیون شنید.

از دست و من و تو کار زیادی بر نمیاد اما کاش مسئول ها بیشتر به فکر بودند. بیشتر به این مسئله فکر می کردند،مسئله ای که داره رادیو رو به سمت زوال پیش می بره.

معذرت که تو این روزای قشنگ حرفای نا خوشایند زدم.

چند روز دیگه شب قدره،بیاید برای همه کسایی که دیدیم یا ندیدیمشون دعا کنیم،برای آینده ای بهتر و روشن تر.

التماس دعا 

در ضمن همونطوری که میدونید جناب آقای سید محمد حسینی با رای اعتماد مجلس شورای اسلامی به عنوان وزیر فرهنگ و ارشاد  منصوب شدند. ایشون یه مصاحبه مفصل با رادیو جوان انجام دادن و برنامه های خودشون رو عنوان کردند. شما میتونید متن کامل این مصاحبه رو در وبلاگ خبرگزاری گروه جوان و فرهنگ رادیو جوان به نشانی               

در جمعه سیزدهم شهریور 1388 |